Skuteczność i bezpieczeństwo fenfluraminy u pacjentów z zespołem Lennox-Gastaut w trakcie przejścia ze studiów kontrolowanych do otwartych

Epilepsia Open (ILAE)➕ 04.08.2026Epilepsia Open (ILAE)Dla: Dzieci

Changes in effectiveness and safety in patients with Lennox–Gastaut syndrome transitioning from the fenfluramine randomized controlled trial to open‐label extension study

W skrócie

Badanie pokazało, że pacjenci z zespołem Lennox-Gastaut, którzy przeszli z placebo na fenfluaminę, doświadczyli zmniejszenia liczby padaczek w ciągu około 4 miesięcy. Skuteczność była podobna u pacjentów otrzymujących fenfluaminę od początku. Działania niepożądane były częstsze na początku, ale malały z czasem.

Szczegóły

Zespół Lennox-Gastaut to ciężka forma padaczki, zwłaszcza u dzieci. W tym badaniu uczestniczyło 151 pacjentów, którzy byli obserwowani przez 12 miesięcy w fazie otwartej studium. Pacjenci byli podzieleni na dwie grupy: ci, którzy początkowo otrzymywali placebo (59 osób), a następnie przeszli na fenfluaminę, oraz ci, którzy otrzymywali fenfluaminę od samego początku (92 osoby).

Głównym celem było obserwowanie, jak zmienia się liczba padaczek związanych z upadkami oraz bezpieczeństwo leczenia w czasie. Grupa, która przeszła z placebo na fenfluaminę, wykazała znaczną poprawę już po kilku miesiącach leczenia. Liczba padaczek malała stopniowo, a najsilniejszy efekt był widoczny około czwartego miesiąca od rozpoczęcia fenfluraminy, szczególnie gdy pacjenci otrzymywali wyższą dawkę.

Różnica między grupami nie była duża - obydwie wykazały podobną redukcję liczby padaczek i poprawę ogólnego funkcjonowania pacjentów. Jest to ważne, ponieważ sugeruje, że poprawa faktycznie wynika z działania fenfluraminy, a nie z innych czynników. Badacze zwrócili uwagę, że nie zaobserwowali zjawiska zwanego regresją do średniej, co dodatkowo potwierdza skuteczność leku.

Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, pacjenci, którzy dopiero zaczęli przyjmować fenfluaminę, zgłaszali więcej działań niepożądanych w pierwszych miesiącach leczenia. Jednak grupa, która brała lek już od początku, wykazywała zmniejszającą się liczbę działań niepożądanych w okresie otwartym, co sugeruje, że organizm pacjentów przyzwyczajał się do leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to te typowe dla tego leku, ale ich występowanie zmniejszało się z czasem.

Badanie pokazało również, że wraz ze zwiększaniem dawki fenfluraminy obserwowano ciągłą poprawę zarówno w zmniejszeniu liczby padaczek, jak i w ogólnym funkcjonowaniu pacjentów. Wyniki były spójne w obydwu grupach, co wskazuje na stabilną i trwałą skuteczność tego leczenia u pacjentów z zespołem Lennox-Gastaut przez cały okres obserwacji 12 miesięcy.

Najważniejsze ustalenia

  • Pacjenci przechodzący z placebo na fenfluaminę wykazali zmniejszenie liczby padaczek w podobnym stopniu co ci, którzy otrzymywali fenfluaminę od początku
  • Największa poprawa była widoczna około czwartego miesiąca leczenia, zwłaszcza przy wyższych dawkach
  • Działania niepożądane były częstsze na początku leczenia, ale zmniejszały się z czasem
  • Poprawa w liczbie padaczek nie wynikała z regresji do średniej, ale z rzeczywistego działania fenfluraminy
  • Leczenie było dobrze tolerowane w długoterminowej obserwacji przez 12 miesięcy

Co to znaczy dla pacjenta

Dla pacjentów z zespołem Lennox-Gastaut oznacza to, że fenfluraminę warto dać czas na zadziałanie - zwykle około 4 miesiące, aby uzyskać najlepsze wyniki w zmniejszeniu padaczek. Działania niepożądane pojawiające się na początku leczenia to normalna część procesu, jednak z czasem pacjenci mogą się do nich przyzwyczaić. Badanie pokazuje, że leczenie można stosować bezpiecznie przez długi czas, a korzyści utrzymują się dla pacjentów.

Pytania, które warto zadać lekarzowi

  • Czy fenfluraminę wystarczy czasu do zadziałania, zanim będziemy mogli ocenić jej skuteczność?
  • Jakie działania niepożądane mogę się spodziewać na początku leczenia?
  • Czy dawka fenfluraminy będzie zwiększana w trakcie leczenia?
  • Jak długo pacjent powinien otrzymywać to leczenie?
  • Jak się będzie obserwować zmianę w liczbie padaczek?

Ograniczenia badania

Badanie to była analizą przeprowadzoną już po zebraniu danych z głównego badania, co może mieć wpływ na wnioski. Badanie obejmowało pacjentów, którzy ukończyli 12 miesięcy obserwacji, co oznacza, że mogą być mniej reprezentatywni dla wszystkich pacjentów ze względu na możliwe odpadanie z badania.

Oryginalny abstract (angielski)

This graphical abstract provides an overview of the content from this post hoc analysis describing the trajectories of fenfluramine effectiveness and safety, along with dose changes over time, in patients with Lennox‐Gastaut syndrome. Abstract In the phase 3 randomized controlled trial (RCT; NCT03355209) of fenfluramine in Lennox–Gastaut syndrome (LGS), patients in fenfluramine treatment groups (0.2 mg/kg/day, 0.7 mg/kg/day) experienced greater reduction from baseline in frequency of seizures associated with a fall versus placebo, which was sustained in the open‐label extension (OLE) study (NCT03355209). In this post hoc analysis, trajectories of fenfluramine effectiveness and safety, along with dose changes over time, are described for patients with LGS randomized to placebo in RCT who switched to fenfluramine in OLE (PBO‐FFA) and those who received fenfluramine in both RCT/OLE (FFA‐FFA). Among patients who completed 12 months in OLE (N = 151), numerical improvements in effectiveness outcomes were seen in the PBO‐FFA group (n = 59) after initiating fenfluramine and were similar to those in the FFA‐FFA group (n = 92). Regression to the mean was not observed in the PBO‐FFA group, suggesting that changes were due to fenfluramine. Incidence of the most commonly reported treatment‐emergent adverse events increased in the PBO‐FFA group after fenfluramine initiation but decreased in the FFA‐FFA group in OLE. These data demonstrate rapid improvement in seizure frequency and global functioning in both groups with continued clinical improvement as the mean fenfluramine dose was increased. These results confirm that sustained fenfluramine treatment is effective and tolerable. Plain Language Summary This study assessed the change over time in the number of seizures, overall improvement, and side effects in patients with LGS receiving placebo (no active medicine) or fenfluramine in a 14‐week study; all patients later received fenfluramine in the extension study. Overall, the number of seizures (associated with a fall) decreased once patients initially receiving placebo changed to fenfluramine (optimal effect around Month 4 while receiving a higher dose), but as expected, common side effects were reported more frequently once patients began fenfluramine treatment. Patients, parents, and doctors should be aware of this time course to allow fenfluramine enough time to work.

Metadane publikacji

Journal
Epilepsia Open (ILAE)
Data publikacji
03.08.2026
DOI
10.1002/epi4.70320
Autorzy
Rima Nabbout, Orrin Devinsky, Lieven Lagae, Ingrid E. Scheffer, Renzo Guerrini, Joseph Sullivan, Antonio Gil‐Nagel, Sameer M. Zuberi, Kate Riney, Patrick Healy, Jayne Abraham, Rebecca Zhang Roper, Mélanie Langlois, Amélie Lothe, Kelly G. Knupp
Leki
fenfluraminę
Źródło
Epilepsia Open (ILAE)