Leki blokujące kanały sodowe nie są bezwzględnie przeciwwskazane w epilepsji związanej z mutacją SCN1A
Sodium channel blockers are not absolutely contraindicated for SCN1A-related epilepsy
W skrócie
[Preprint - wstępne wyniki] Badanie pokazuje, że leki blokujące kanały sodowe, uważane tradycyjnie za niebezpieczne w epilepsji związanej z genem SCN1A, mogą być skuteczne u pacjentów z pewnymi typami mutacji tego genu (zwłaszcza tymi, które zwiększają aktywność kanałów sodowych). Naukowcy przeanalizowali przypadek noworodka i 14 wcześniejszych doniesień pacjentów z rzadką epilepsją związaną z SCN1A, u których zastosowanie tych leków przyniosło pozytywne rezultaty u większości chorych. Wyniki sugerują, że wybór leczenia powinien być dostosowany do konkretnego typu mutacji pacjenta, a nie opierać się na ogólnej zasadzie przeciwwskazań.
Oryginalny abstract (angielski)
Abstract Objectives Sodium channel blockers (SCBs) have traditionally been considered contraindicated in SCN1A -related epilepsy. However, emerging evidence suggests that this may not uniformly apply, particularly in patients with gain-of-function SCN1A variants. Methods We report a patient with neonatal developmental and epileptic encephalopathy with movement disorders and arthrogryposis (NDEEMA) carrying a pathogenic gain-of-function SCN1A variant. In addition, we performed a literature review of previously reported patients with NDEEMA caused by pathogenic or likely pathogenic SCN1A variants. Results We report a male patient with the de novo SCN1A missense variant, c.706A > G (p.Ile236Val), causing a gain of function of sodium channels. He presented with neonatal-onset SCN1A -related epileptic encephalopathy and multiple skeletal deformities. Our literature review identified 14 previously reported NDEEMA cases with SCN1A missense variants. All of the patients were born with arthrogryposis, mainly including clubfeet (3/14) and joint dysplasia (3/14). Twelve patients experienced seizures during the neonatal period, with 11 occurring within 3 days of life. Most common seizure type was tonic (10/12). Movement disorders occurred within the first two years in ten patients, predominantly myodystonia (6/10) and chorea/athetosis (5/10). Eleven patients were treated with SCBs, of whom nine (81.8%) demonstrated a favorable therapeutic response. Three patients died during the fetal period ( n = 2 ) or in the neonatal period ( n = 1 ). All surviving patients exhibited severe global developmental delay. Conclusion SCN1A -related epilepsy is not exclusively caused by loss-of-function variants; gain-of-function variants represent a distinct and clinically important subgroup. Recognition of variant-specific functional effects supports a genotype-informed approach and the rational use of SCBs in selected patients with SCN1A -related epilepsy.