Badania mózgu w kontinuum napadów: gdzie jesteśmy? Przegląd systematyczny i meta-analiza

Epilepsia Open (ILAE)➕ 08.08.2026Epilepsia Open (ILAE)Etap: Przegląd literaturyDla: Dorośli

Neuroimaging of the ictal–interictal continuum: Where do we stand? A systematic review and meta‐analysis of current evidence

W skrócie

Badania mózgu przeprowadzane tuż przed, w trakcie i po napadach padaczki mogą pokazywać zmiany, które czasem odzwierciedlają trwającą aktywność elektryczną w mózgu. Naukowcy przeanalizowali dostępne badania naukowe, aby zrozumieć, jak różne rodzaje skanów mózgu (MRI, tomografia perfuzji, PET) wykazują te zmiany.

Szczegóły

Kontinuum napadów to stan, w którym mózg wykazuje aktywność elektryczną pomiędzy klasycznymi napadami padaczki u pacjentów w stanie krytycznym. Przez ciągły monitoring elektroencefalograficzny (badanie elektrycznej aktywności mózgu) lekarze mogą zaobserwować różne wzorce, które mogą świadczyć o trwającej aktywności padaczki lub o uszkodzeniu mózgu będącego skutkiem ubocznym tego stanu.

Badania neuroimaging, czyli skanowanie mózgu wykonane w czasie bliskim napadowi, mogą ujawniać anomalie. Dotychczas wiele wiadomo było o zmianach widocznych w stan zapalny mózgu (status epilepticus), ale mniej wiemy o zmianach w kontinuum napadów przy użyciu różnych technik obrazowania. Naukowcy postanowili zebrać i przeanalizować wszystkie dostępne badania naukowe dotyczące tego tematu.

Przegląd obejmował siedem badań naukowych opublikowanych do stycznia 2026 roku. Łącznie przeanalizowano dane od 166 pacjentów dorosłych. Badania obejmowały trzy główne rodzaje skanów: rezonans magnetyczny (MRI) - 98 pacjentów, tomografię perfuzji komputerową (CTP) - 38 pacjentów oraz pozytonową emisję tomograficzną (PET) - 30 pacjentów.

Wyniki pokazały, że zmiany widoczne na badaniach stwierdzono u 41 procent pacjentów badanych metodą MRI, u 34 procent badanych metodą CTP oraz u 90 procent badanych metodą PET. Te różnice są istotne, ponieważ pokazują, że różne techniki obrazowania mają różną zdolność do wykrywania zmian mózgu w kontinuum napadów.

Autorzy wskazują, że badań naukowych na ten temat jest wciąż zbyt mało, aby wyciągać ostateczne wnioski. Chociaż PET wykazał najwyższy wskaźnik wykrywania zmian, interpretacja tych wyników powinna być ostrożna. Potrzebne są dalsze badania, aby lepiej zrozumieć, jakie zmiany można obserwować przy użyciu różnych skanerów i co te zmiany oznaczają dla diagnostyki i leczenia pacjentów.

Najważniejsze ustalenia

  • Rezonans magnetyczny (MRI) wykazał anomalie u 41 procent pacjentów z kontinuum napadów
  • Tomografia perfuzji (CTP) wykazała zmiany u 34 procent pacjentów
  • Pozytronowa emisja tomograficzna (PET) wykazała anomalie u 90 procent pacjentów
  • Baza naukowa jest wciąż ograniczona - przeanalizowano tylko siedem badań
  • Różne techniki obrazowania mają różną czułość w wykrywaniu zmian mózgu

Co to znaczy dla pacjenta

To badanie pomaga lekarzom lepiej rozumieć, jakie zmiany mózgu mogą towarzyszyć ciężkim stanom padaczki u pacjentów hospitalizowanych. Wiedza ta może wspomóc diagnozę i monitoring pacjentów w stanie krytycznym. Wyniki sugerują, że różne metody skanowania mózgu mają różną wartość diagnostyczną, co lekarze powinni brać pod uwagę przy wyborze badania.

Pytania, które warto zadać lekarzowi

  • Czy moje badania mózgu mogą być monitored za pomocą tych technik skanowania?
  • Które badanie mózgu byłoby dla mnie najwartościowsze w ocenie aktualnego stanu?
  • Co zmiany widoczne na skanach mówią o moim leczeniu?

Ograniczenia badania

Przegląd obejmuje stosunkowo małą liczbę badań naukowych z ograniczoną liczbą pacjentów. Wyniki dotyczą głównie pacjentów dorosłych w stanie krytycznym, więc mogą nie dotyczyć wszystkich chorych na padaczkę.

Oryginalny abstract (angielski)

Abstract Objective Patterns within the ictal–interictal continuum (IIC) are frequently encountered in critically ill patients undergoing continuous electroencephalographic studies and may reflect ongoing ictal activity or secondary brain injury. Peri‐ictal neuroimaging abnormalities (PNA) have been described in association with status epilepticus (SE), but their occurrence in patients with IIC across different neuroimaging modalities remains incompletely characterized. We aimed to assess the occurrence of PNA in adults with IIC across structural and functional neuroimaging techniques. Methods We performed a systematic review and meta‐analysis following PRISMA 2020 guidelines. PubMed, Embase, and Scopus were searched up to January 2026 for studies reporting PNA in adults with IIC. Eligible modalities included magnetic resonance imaging (MRI), CT perfusion (CTP), and positron emission tomography (PET). Pooled detection rates were estimated using random‐effects generalized linear mixed models. Results Of 8400 records identified, seven studies met the inclusion criteria. Of these, four contributed MRI data (98 patients), two—CTP data (38 patients), and two—PET data (30 patients); no SPECT study was identified. One study contributed data to two modalities. Pooled proportion of PNA was 0.41 (95% CI: 0.30–0.52; I2 = 30.4%) for MRI, 0.34 (95% CI: 0.21–0.50; I2 = 0%) for CTP, and 0.90 (95% CI: 0.73–0.97; I2 = 0%) for PET. Significance There are currently a limited number of studies evaluating PNA in IIC. PET showed the highest pooled proportion of PNA, although these findings should be interpreted cautiously. Further studies are required to better define the neuroimaging spectrum within the IIC and to clarify its clinical and diagnostic implications.

Metadane publikacji

Journal
Epilepsia Open (ILAE)
Data publikacji
07.08.2026
DOI
10.1002/epi4.70335
Autorzy
Panagiota‐Eleni Tsalouchidou, Kateriine Orav, Tiago Lerda‐Casaccia, Leona Möller, Georgios Tsivgoulis, Anastasios Bonakis, Lukas Machegger, Giorgi Kuchukhidze, Susanne Knake, Eugen Trinka, Pilar Bosque‐Varela
Źródło
Epilepsia Open (ILAE)