Urządzenie noszone na uchu do wykrywania napadów epilepsji: badanie wieloośrodkowe
Epilepsia Open (ILAE)➕ 22.04.2026Epilepsia Open (ILAE)Dla: Dorośli
A multicenter, video‐EEG‐based validation of a multimodal wearable device for focal seizure detection in adults: The SeizeIT2 study
W skrócie
Naukowcy testowali małe urządzenie noszone za uchem, które ma automatycznie wykrywać napady ogniskowe u dorosłych. Urządzenie łączyło sztuczną inteligencję z oceną lekarza i było szczególnie dokładne w przypadku napadów związanych z zawrotami głowy.
Szczegóły
Epilepsja ogniskowa, zwłaszcza oporna na leki, może być trudna do monitorowania w domu. Naukowcy z 192 dorosłymi pacjentami testowali urządzenie Sensor Dot - mały czujnik noszony za uchem, który mierzy aktywność elektryczną mózgu i rytm serca. Podczas 5-dniowego monitorowania urządzenie zarejestrowało 616 napadów.
Urządzenie najpierw używało sztucznego programu do automatycznego wykrywania napadów, a następnie lekarz przeanalizował wyniki. Algorytm samodzielnie wykrył 73 procent napadów, ale miał wiele fałszywych alarmów. Po analizie przez lekarza dokładność wzrosła - urządzenie wskazało prawidłowo 83 procent z tego, co wskazało, ale przegapiło więcej napadów.
Najważniejsze odkrycie: urządzenie pracowało znacznie lepiej dla określonego typu napadów. Gdy napady miały wyraźny wzór elektryczny w mózgu oraz towarzyszącą przyspieszenie tętna (co często zdarza się w padaczce płata skroniowego), urządzenie wykryło 74 procent napadów. To sugeruje, że mogłoby być szczególnie przydatne dla pacjentów z tym typem epilepsji.
Badanie pokazało, że kombinacja automatycznego wykrywania i przeglądu lekarza daje rezultaty podobne do tradycyjnych dzienników pacjentów, ale z mniejszą liczbą fałszywych alarmów. Jednak ogólna wydajność była ograniczona dla różnorodnych typów napadów ogniskowych. Naukowcy podkreślają, że przed szerszym użyciem w praktyce klinicznej potrzebne są dalsze badania.
Najważniejsze ustalenia
Urządzenie noszone za uchem wykryło 73% napadów automatycznie, ale z wieloma fałszywymi alarmami
Po analizie lekarza dokładność wyników wzrosła do 83%, ale mniej napadów zostało wykrytych
Dla napadów z wyraźnym wzorem mózgowym i przyspieszeniem tętna: 74% czułości
Urządzenie lepiej pracowało w padaczce płata skroniowego niż innych typach
Co to znaczy dla pacjenta
To urządzenie może ci pomóc monitorować napady w domu bez konieczności noszenia przewodów EEG. Nie zawsze będzie wykrywać każdy napad, ale praca lekarza zmniejsza fałszywe alarmy. Jeśli masz padaczkę płata skroniowego z zawrotami głowy, urządzenie może być dla ciebie szczególnie użyteczne.
Pytania, które warto zadać lekarzowi
Czy ta technologia byłaby przydatna w mojej sytuacji, biorąc pod uwagę typ moich napadów?
Czy powinienem śledzić napady także tradycyjnie w dzienniku, jeśli dostanę takie urządzenie?
Kiedy ta technologia będzie dostępna w praktyce klinicznej?
Ograniczenia badania
Badanie skupiało się na dorosłych i trwało krótko (średnio 5 dni monitorowania). Wyniki mogą być inne w długoterminowym użytkowaniu. Urządzenie nie działało dobrze dla wszystkich typów napadów ogniskowych, tylko dla wybranych przypadków.
Oryginalny abstract (angielski)
Abstract Objective Currently available wearable devices for detecting focal seizures primarily target major motor seizures or involve semi‐invasive subscalp implants. There is a pressing need for accurate, non‐invasive methods to detect diverse focal seizures for long‐term, out‐of‐hospital monitoring. Methods In this multicenter study (SeizeIT2), people with refractory focal epilepsy undergoing long‐term video‐electroencephalography (EEG) monitoring were simultaneously recorded with the Sensor Dot, a multimodal wearable device using EEG and electrocardiography (ECG). Wearable recordings were first processed with an offline detection algorithm, after which the algorithm‐labeled segments underwent blinded review by a human expert, and results were compared with ground truth video‐EEG. Post‐hoc analyses were performed to evaluate how specific seizure characteristics, defined by the gold‐standard recordings, influenced detection sensitivity. Results We recruited 192 adult participants, documenting a total of 616 focal seizures. The mean duration of Sensor Dot monitoring was 5 days. The seizure detection algorithm achieved an overall sensitivity of 0.73, precision of 0.004 and F1 score of 0.01. Following human review, a precision of 0.83 was achieved, albeit with a sensitivity of 0.31, resulting in an F1 score of 0.45. Seizure detection was influenced by the seizure type (focal impaired awareness seizure (FIAS) or focal‐to‐bilateral tonic–clonic seizures (FBTCS)) and the presence of a distinct ictal pattern on behind‐the‐ear EEG, constituting mostly temporal lobe seizures. In a post‐hoc subgroup analysis of seizures with a clear ictal EEG pattern and ictal tachycardia (as determined by the ground truth), a sensitivity of 0.74 was observed, whereas a sensitivity of 0.60 was achieved when there was visible electrographic seizure activity without tachycardia. Significance The overall performance of the Sensor Dot in focal seizure detection was limited in an unselected group of focal seizure types. Our findings suggest that the proposed approach, combining algorithm‐based detection with human review, provides detection performance comparable with diary self‐reporting, in terms of sensitivity, but with higher precision (0.83 vs. 0.60). Our findings suggest that this multimodal approach may be particularly beneficial for the subset of patients whose seizures are characterized by distinct ictal EEG patterns and tachycardia—features frequently seen in temporal lobe epilepsy. However, the prospective utility of these markers for patient selection requires further validation. Plain Language Summary Wearable devices may help improve seizure detection in people with epilepsy, but few non‐invasive options exist for detecting focal seizures. We studied a behind‐the‐ear wearable device (Sensor Dot) using automated analysis combined with expert review. Overall, this approach resulted in detection of seizures with low sensitivity but high precision. Post‐hoc subgroup analysis suggested that for seizures characterized by a distinct ictal EEG pattern and tachycardia—features often seen in temporal lobe epilepsy—this multimodal approach achieved a sensitivity of 0.74. Further prospective validation is required to confirm if this performance can be replicated through pre‐monitoring patient selection.
Metadane publikacji
Journal
Epilepsia Open (ILAE)
Data publikacji
08.04.2026
DOI
10.1002/epi4.70260
Autorzy
Lauren Swinnen, Miguel Bhagubai, Christos Chatzichristos, Yvonne Weber, Stefan Wolking, Ummehan Ermis, Elisabeth Schriewer, Andreas Schulze‐Bonhage, Matthias Dümpelmann, Nicolas Zabler, Nino Epitashvilli, Benno Mahler, Arjune Sen, Mkael Symmonds, Mark P. Richardson