Epilepsja płata czołowego z rozbieżnością elektrokliniczną i niezgodnymi wynikami obrazowania: Opis przypadku
Frontal Lobe Epilepsy with Electroclinical Dissociation and Discordant Imaging Findings: A Case Report
W skrócie
[Preprint - wstępne wyniki] Opis przypadku pacjenta z lekooporną epilepsją, u którego objawy wskazywały na pochodzenie z płata czołowego (obszar ruchowo-czuciowy lub okolicy operkulacyjnej), lecz badania EEG nie wykazywały typowych zmian електrycznych. Pomimo że obrazowanie mózgu wykazywało zmianę w innej lokalizacji niż sugerowały objawy kliniczne, typowe objawy seizures powinny kierować leczeniem. Przypadek ten pokazuje, że czasami tradycyjne badania pomocnicze mogą być mylące i kliniczne obserwacje chorego są równie ważne w diagnostyce epilepsji płata czołowego.
Oryginalny abstract (angielski)
Frontal lobe epilepsy (FLE) involving the supplementary motor area (SMA) or opercular region often presents with hyperkinetic or focal motor seizures. Localizing the epileptogenic zone remains challenging when scalp-video-electroencephalography (VEEG) lacks a clear ictal correlate and neuroimaging reveals discordant findings. A 49-year-old male with a 32-year history of drug-resistant epilepsy presented with highly frequent stereotyped nocturnal and diurnal focal motor events. Seizures were characterized by a premonitory aura, followed by left hand dystonic posturing and left facial twitching lasting 10–25 seconds without impaired awareness. Previous neuroimaging showed a right uncal lesion, which conflicted with the clinical semiology. The patient underwent a 4-day continuous 128-channel MPVEEG monitoring following complete anti-seizure medication withdrawal (levetiracetam, clonazepam, and cenobamate). A total of 31 focal motor seizures were recorded. While the clinical semiology strongly indicated a right frontal lobe origin (SMA/opercular region), continuous scalp-EEG showed a normal background activity without ictal changes. This case highlights a striking electroclinical dissociation in FLE and emphasizes that typical clinical semiology should guide management despite negative scalp-EEG and discordant temporal lobe findings.